AramaArama
Gıda Hattı

Kaz yetiştiriciliği nasıl yapılır? Kaz yetiştirirken nelere dikkat edilmeli?

14 Eylül 2021, 16:08
Paylaş
Kaz yetiştiriciliği nasıl yapılır? Kaz yetiştirirken nelere dikkat edilmeli?
Kaz yetiştiriciliği nasıl yapılır? Kaz yetiştirirken nelere dikkat edilmeli gibi sorular, Kaz yetiştirmek isteyen kişilerce sorgulanıyor. İşte Kaz yetiştiriciliği ile ilgili bilinmesi gereken tüm bilgiler...

Kaz yetiştiriciliği nasıl yapılır? Kaz yetiştirirken nelere dikkat edilmeli gibi sorular, Kaz yetiştirmek isteyen kişilerce sorgulanıyor. İşte Kaz yetiştiriciliği ile ilgili bilinmesi gereken tüm bilgiler...

Kanatlı hayvan yetiştiriciliği nasıl yapılır?

Kanatlı hayvan yetiştiriciliği denilince akıllara ilk gelen genelde tavuklar oluyor. Ancak kaz, ördek, hindi gibi hayvanlar da bu gruba girmektedir. Yine de bakım ve masraf açısından değerlendirildiğinde tavuk yetiştiriciliği daha makul görülmektedir. Ülkemizin bir çok yerinde kanatlı kümes hayvanı yetiştiriciliği yapıldığını görebiliriz. Yetiştiriciliğin genelde Marmara Bölgesi’nde daha yoğunlukta olduğunu söylemek mümkündür. Başta tavuk olmak üzere kanatlı hayvanları yetiştirmek için aşağıda belirtilen adımları takip edebilirsiniz:

Öncelikle hangi kanatlı hayvanı yetiştirmek arzu ettiğinize karar verin. Sonrasında bağlı bulunduğunuz İl Özel İdaresi’ne giderek tesisinizi kurmak arzu ettiğiniz alan için izin almanız önem arz ediyor. Kurum tesisinizin konumuna göre size onay veya ret veriyor.

Tesisiniz için onay satın aldıktan sonra tesis kurulum aşamasına geçebilirsiniz. Kuracağınız tesis için prefabrik, ev tipi konteyner ve çadır tesis türlerinden birisini seçebilirsiniz. Tabi bu noktada kararınızı verirken üretim yapacağınız kanatlı hayvan sayısı ve türü önem kazanmaktadır.

Tesis kurulum aşamasından sonra gerekli makineleri alarak işe koyulmalısınız. Örneğin bir tavuk çiftliği açacaksanız; tavuk besleme ekipmanları, kuluçka makineleri, tavuklarınız hastalandığında bu durumlara çözüm üretebilecek sistemler, tavuk atık sistemleri ve tavuk işleme sistemlerini tesisinizde bulundurmanız gerekmektedir.

Ekipmanları tamamladıktan sonra Kanatlı kümes hayvanı yetiştiriciliği üretimine geçebilirsiniz. Üretimden verim alabilmek için hayvanlarınızın veteriner kontrollerini, ilaçlarını ve yemlenmelerini aksatmamanız gerekmektedir.

Kaz yetiştiriciliği nasıl yapılır?

  1. Giriş

Hayvansal kaynaklı protein tüketiminin arttırılması ucuz üretim ile mümkündür. Kanatlı etleri ise bu açıdan ucuza mal edilebilen hayvansal bir protein kaynağıdır. Su kaynakları bakımından kendisine yeterli olan ülkemiz, kaz yetiştiriciliğine oldukça elverişlidir. Ülkemizde yapılan kaz yetiştiriciliği de en çok Kars, Muş, Ardahan, Erzurum, Ağrı ve Van illerinde yani Doğu Anadolu bölgesinde yapılmaktadır. Yapılan kaz yetiştiriciliği bütünüyle köy şartlarında olup yalnızca ailenin kendi et gereksiniminin bir kısmını karşılamaya yönelik olmaktadır. Bu yüzden kaz eti satarak bundan para kazanan üreticiye rastlamak pek olanaklı değildir. Farklı bir üreticilik kolu olarak kaz yetiştiriciliği ülkemizde çok fazla bilinmemekle beraber Dünya da bir çok ülkede önemli bir yere sahiptir.

Kazcılık dünyada ve ülkemizde kanatlı hayvan yetiştiriciliği içerisinde son sıralarda yer almaktadır. Bunun belli başlı sebebi, kazların üreme yeteneklerinin diğer kanatlılara göre geri olmasıdır. Ülkemizde 2009 TUİK verilerine göre kaz varlığımız yaklaşık olarak 945.000 adettir. Kaz eti yüksek besleyici değeri yanında düşük yağ ve kolesterol içeriği bakımından daha sağlıklı bir et türü olup, çeşitli yemekleri yapılabilmektedir. Kaz ciğeri ülkemiz için henüz önemli olmasa da dünyada sevilerek tüketilen ve lüks lokantalarda değerli bir yemek olarak yerini almaktadır. Örneğin Avrupa ülkelerinden Fransa'da kaz ciğerinin önemi büyük olup, Polonya, Macaristan, İsrail ve Rusya gibi ülkelerden kaz ciğeri ithal etmektedir. Bunun dışında kaz yağı özellikle Kars ve çevresinde köy halkının kışlık yemeklik yağ ihtiyacını karşılamaktadır.

Dünyada bugün belli başlı kaz yetiştiriciliği yapılan ülkeler; İngiltere, Kanada, Amerika, Çin, Polonya, Çekoslovakya, Fransa, Bulgaristan ve Rusya’dır. Bu ülkelerin çoğunda kazlar, karaciğeri ve tüyleri için üretilmektedir.

  1. Kaz ırkları

2.1. Toulouse 

Toulouse kaz ırkı Fransa’dan orijin alan ağır cüsseli kaz ırklarından biridir. Toulouse kaz ırkının yumurta verimi orta düzeydedir. Bir yumurtlama sezonunda yaklaşık 35-50 yumurta verirler. Yumurta veriminin yanı sıra güzelliği ve eti için yetiştirilen bir ırktır.

2.2. Emden (Embden) 

Orijinini Almanya’nın Hannover şehrinden alan ağır cüsseli bir kaz ırkıdır. Yumurta verimi iyi olan bir ırktır. Her kaz bir yumurta sezonunda 30-40 yumurta verir. Emden birinci sınıf yemeklik kazdır. Emden kaz ırkının beyaz olan tüyleri diğer kazların tüylerinden daha değerlidir.

2.3. Çin 

En küçük ve en çekici ırklardan birisidir. Çin’den orijin alan bu kaz ırkının kahverengi ya da gri ve beyaz olan varyeteleri vardır. Irklar arasında en yüksek yumurta üretimine sahiptir ve bir yumurta sezonunda 60’dan daha fazla yumurta verir. Vahşi kaza benzetildiğinden dolayı eti bazı insanlarca tercih edilir.

2.4. Roman (Germen) 

Roman kaz ırkı tanımlanamayan orta boylu ve beyaz tüyleri olan bir ırktır. Emden ve Toulouse’dan Avrupa’dan orijin alır ve Emdene benzer. Bilinen tüm Avrupa ırklarının en eskisidir.

2.5. Afrika 

Afrika kaz ırkı Çin kaz ırkının bir varyetesidir. Afrika kaz ırkı, genç kazların haricinde nerdeyse Emdenlerle aynı büyüklüktedir. Bu kaz ırkı, Çin kazı kadar yumurta üretemez. Bir yumurta sezonunda 30-40 yumurta verirler. En büyük kaz ırklarından biridir. Afrika kazı

hızlı büyür ve çabuk erginleşir, ancak ticari yetiştiriciler arasında renkli tüyleri yüzünden tercih edilmez. Ancak beyaz tüylüleri iyi bir pazar değerine sahiptir

2.6. Sebastopol 

Sebastopol, aslında bir süs kazıdır. Günümüzde çok az bulunan bu kaz saf beyaz bir tüy yapısına sahip olmakla beraber arka kısmında, vücudunda ve kanatlarında kıvrımlı ipeksi tüylerle karakterize bir yapıya sahiptir.

2.7. Buff

Buff kaz ırkı Amerika da geliştirilmiş kaz ırklarından birisidir. Bu kaz ırkı bir yumurta sezonu boyunca 20-40 yumurta verir. Renkleri açık kahverengidir.

2.8. Kanada

Kanada kazı Kuzey Amerikanın yaygın vahşi kaz ırkıdır. Kanada kazı başta Kanada olmak üzere Meksika, Yeni Zelanda, Norveç, İsveç ve İngiltere’de yetiştirilmektedir.

2.9. Pilgrim 

Pilgrim de Amerikan kaz ırklarından biridir. Dişilerin yıllık yumurta verimi 35-45 adettir. Pilgrim kaz ırkının en önemli özelliklerinden birisi cinsiyetinin, yumuşak yada kaba tüylerinin renklerine bakılarak tayin edilebilmesidir.

2.10. Mısır

Uzun boylu ve uzun bacaklı ama küçük bir ırktır. Yumurta verimler 6-8 adettir. Mısır ırkları şov ve süs amaçlı olarak yetiştirilirler. Renkleri gri ve siyah gölgeli olarak değişiklik gösterir. Vücutlarında kırmızı, kahve ve beyaz noktalar vardır.

3.Özellikleri

“Kazlar iyi otlatılabilen hayvanlardır.”

Bu sayede yem giderlerinden %30 tasarruf sağlanabilmektedir. Diğer taraftan kazlar çimleri en kısa kesen hayvanlardır ve nerdeyse tüm hayatlarını çayırlar üstünde geçirebilirler. Su kanatlıları sınıfına girseler de, su olmayan yerlerde de yaşamlarını sürdürebilmektedirler. Kazlar, birinci haftadan itibaren çayırlarda otlayabilirler. Ancak kuru otların olduğu alanları sevmezler. Çayırların kalitesine ve kazların büyüklüklerine bağlı şekilde, bir dönüm çayır 20-40 kaz için yeterli gelmektedir.

 “Kazlar yabancı ot mücadelesinde kullanılabilmektedir.”

Kazların belki de diğer hayvanlardan en ayırt edici ve ilgi çekici yanı bitki tarımında yabancı otla mücadelede kullanılabilmeleridir. Kazlar, genç yabani otları tanıyarak, esas bitkilere zarar vermeden yerler. Böylece kazlar tarımsal ilaç kullanmadan endüstriyel bitkilerin yabancı ot mücadelesinde tarlalarda kullanılabilirler. Bu arada toprağa biraz dane yem serpilmesi hayvanların performansını artırır.

“Kazlar hastalıklara ve çevre şartlarına, tavuk ve hindilerden daha dayanıklıdırlar.”

Kazlar uygun bir biçimde barındırıldıklarında nadiren hastalanırlar. Tavuk ve hindilerde sorun olan pek çok hastalık kazlarda görülmez. Tavuklarda %5-10 arası ölümler normal karşılanırken, kazların ölüm oranları %1-7 arasında olduğu bildirilmektedir. Görülüyor ki kazlar çok dayanıklı hayvanlardır. Kazlarda yapılan ıslah çalışmaları henüz tavukçulukta ıslahın sınırlarını zorlayacak kadar olmadığından pek çok hastalığa dayanıklı olmaları doğaldır. Burada önemli bir husus şudur; kazlarda ıslah çalışması gerçekleştirilirken hastalıklara dayanım özelliklerini kaybetmemelerine özen gösterilmelidir.

“Kazlar üretim giderleri yönünden diğer kanatlılara göre daha ekonomiktirler.”

Yetiştirilmeleri ve bakımları diğer kanatlılara göre kolay ve masrafsızdır. Çok basit barınaklarda hatta mecburi hallerde diğer hayvanların barınaklarının bir köşesinde kolaylıkla barınabilmektedirler. Hastalıklara dayanıklı oluşları sayesinde ilaç masrafları ve ölüm oranın düşüktür. Civciv zamanlarında biraz titizlik gösterildikten sonra bakımları kolay olup, hayatlarını problemsiz olarak devam ettirebilmektedirler. Kazların bakım ve yönetimleri ise diğer kanatlı hayvanlardan daha zor değildir.

  1. Barınaklar

“Kazlar genelde açık alanda yetiştirilirler.”

Aşırı derecede soğuk ve fırtınalı havaların dışında yetişkin (6-8 haftalık) kazlar barınağa pek girmezler. Soğuk bölgeler de tavuk kümesleri, açık sundurmalar ya da ambarlar, kazlar için barınak olarak kullanılabilir. Kaz kümeslerinin tabanına altlık olarak; saman, talaş, yonga ya da kuru ot serilebilir. Bu altlık sık sık karıştırılır ve ıslak ve aşırı kirli olan kısımları atılır. Altlığın küflenmemesine dikkat edilir. Ayrıca kazların barındıkları yerler kedi, köpek ve farelerden korunmuş olmalıdır. Kazlar, kafes ya da kutulara, avluda fıçılara yuva yaparlar. Bir yuvada 3 dişi barınabilir. Dişilerin kendi yuvalarını seçmelerine izin verilmelidir. Kazlar genelde 6-8 hafta olduktan sonra kümeslere ihtiyaç duymazlarsa da şiddetli soğuklarda ıslak kalırlarsa zarar görebilirler.

4.1. Isı

Kapalı barınakların ısıtılması için gaz, mazot veya elektrikle çalışan ısıtıcılar kullanılabilir. Kaz civcivleri tavuk civcivlerine nazaran daha uzun ve iridirler. 250 watt gücündeki bir ampul küçük bir sürünün ısıtılmasında diğer tip ısıtıcılara göre daha ekonomik, güvenli ve pratik olmaktadır.

4.2. Altlık

Barınakların tabanı 7.5-10 cm kalınlığında bir altlıkla kaplanmalıdır. Altlık tabanı sıcak tutar ve nemi absorbe eder. Altlık materyali olarak talaş, ağaç kıymıkları, kağıt kırpıntıları, ince kıyılmış saman ve benzeri maddeler kullanılabilir

4.3.Folluk

Yumurtlayan kazlar özel bir yer ihtiyacı duymamalarına rağmen, yapılacak folluklarla yumurtalarını folluklara bırakmaları teşvik edilebilir. Kaz barınaklarında inşa edilecek follukların alanı 60X60 cm ya da 50X50 cm ve yüksekliği 45 cm ebatlarında hazırlanmalıdır.

4.4. Yemlik, suluk

Yemlikler yem dökülmesini önleyecek, suluklar da kazların içine giremeyecekleri ve suyu dökemeyecekleri şekilde tasarlanırlar. Bir otomatik suluğa başlangıçta 100-200, bir yemliğe de 125 adet palaz hesaplanır. Bu rakam çevre sıcaklığına ve hayvanların büyüklüklerine bağlı olarak değişir . Palazların büyümesiyle birlikte sulukların sayısı artırılır.

  1. Kaz yumurtalarının kuluçkası

Kuluçka makinelerinde üretim yaygın değildir. Tavuk yumurtalarına göre kaz yumurtalarının daha uzun bir kuluçka süresine ihtiyaçları vardır. Kuluçka süresi ortalama 30 gündür. Düzgün, temiz, biçimli yumurtalar kuluçka makinesine yerleştirilmeden önce fumige edilir ve kuluçka makinesine yerleştirilir. Doğal kuluçka ile üretimde dişi kazlar kuluçkaya yatırılarak yapılır. Her anaç 10-12 yumurtaya yatırılır.

  1. Kaz civcivlerinin ve palazlarının bakımı 
  1. 6.1. Civcivler 

Civcivler temiz bir kümeste, iyi havalandırılmış ve rutubetsiz bir ortamda tutulmalıdır. Kaz civcivlerine başlangıçta gereken ısı tavuk civcivlerinden daha azdır ve daha erken yaşlarda ısı uygulamasından vazgeçilebilir. İki haftalık yaştaki kaz civcivleri ılık havalarda açık havaya çıkarılabilirler. Bu arada hayvanlara yağmur yağdığı zaman saklanabilmeleri veya kümese dönmeleri öğretilene kadar dikkat etmek gereklidir. Kazların üşümelerini engellemek için barınaklar kuru tutulmalıdır. Üşümeleri halinde hayvanlarda kümeleşme görülür ve bu durum boğulmalara neden olabilir. Ayrıca civcivler kısmen tüyleninceye kadar ıslak koşullara adapte olamadıkları için 2 haftalık yaşa kadar yüzmelerine fırsat verilmemelidir. Üç günlük yaştan sonra civcivler otlamaya alıştırılmalıdır. Kazlarda yer ihtiyacı Tablo 1 de verilmiştir.

Tablo 1. Çeşitli yaştaki kazlara düşen yer alanı

 Yaş m2 ye düşen kaz sayısı
1-2 haftalık 10.0
3-4 haftalık 5.0
5-6 haftalık 2.5
Yetişkin 1.0

6.2. Palazlar 

Kaz palazları için barınakların temiz olması çok önemlidir. Barınak olarak kullanılacak yerin tavanı, duvarları ve tabanı iyice yıkanmalı ve dezenfekte edilmelidir. Kaz palazlarının büyümesi dikkate alınarak barınak içerisinde onlara yeterli alan sağlanmalıdır. İyi havalarda, uygun merada varsa palazlar 4-6 haftalık olduklarında meraya çıkabilirler. Palazlar yağmurdan ve ıslanmaktan korunmalıdır. Kümeste altlıklar daima kuru olmalıdır. Palazlar 1 aylık oluncaya kadar 40-50 adedi bir arada, bölmelere konur. Yemler lapa halinde veya pelet olarak verilirse, yem zayiatı önlenir.

6.3. Genç kazlar

“Genç besi kazı”, terimiyle hayatını kapalı bir yerde geçiren ve burda yüklü bir protein ve enerji rasyonu ile beslenen genç kazlar ifade edilmektedir. Bu besi süresi çok kısa olmakla beraber yaklaşık olarak 14 hafta kadar sürmektedir. Ticari iş yerleri tarafından bu biçimde büyütülen kaz palazları 14 hafta içerisinde 6 kg ağırlığa ulaşabilirler ve genç besi kazları merada büyüyenlere göre daha şişman görünürler. Ancak kısa bir sürede sağlanan bu yüksek ağırlık kazancı her bir kaz palazının 25 kg konsantre yem yemesi ile temin edilmektedir. On haftalık yaşa kadar haftalık ağırlık kazancı yaklaşık olarak 450 gramdır. Bu hızlı büyüme daha sonraki haftalarda büyük oranda azalır. Tablo 2’de 16 haftalık yaşa kadar serbest beslenen kazların hedeflenen canlı ağırlıkları verilmiştir

Tablo 2. Kazlarda yaşa göre beklenen canlı ağırlıklar

Yaş (hafta) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Canlı ağ. kg) 0.3 0.7 0.9 1.6 1.9 2.6 3.2 3.7 4.1 4.5 4.7 5.2 5.4 5.8 5.9 6.3
  1.  Damızlık kazların bakımı ve beslenmesi

Kazların yumurta verimi Ocak-Şubat ayında başlar ve Haziran-Temmuz aylarına kadar sürer. Bu periyot ırklara göre değişmekle beraber yaklaşık 130 gün sürer. Daha erken yumurta üretimini uyarmak için, yumurta sezonundan önce kazların barındıkları yerde hergün 14 ile 16 saat aydınlatma yapılabilir.

Zannedildiğinin tam tersine damızlık kazların çiftleşmesinin sağlanması ve döllü yumurta elde edilebilmesi için bir havuz ya da su birikintisine gerek yoktur. Kazlar kuru zeminde de çok iyi çiftleşmektedirler. Bununla beraber havuzda çiftleşen bazı ağır kaz ırklarının yumurtalarından çıkış oranı daha iyidir. Damızlık sürüde 1 erkek kaza 3-5 dişi kaz hesaplanmalıdır. Dişi kazlar 10, erkek kazlar ise 5 seneden biraz fazla damızlıkta kullanılabilirler.

Erkek kazların bazıları tek eşli olmaya meylederler ve bu durum döllü yumurta sayısını düşürür. Zaten az sayıda elde edilen kaz yumurtalarının döllülük oranının mümkün olduğunca yüksek olması arzulanır. Bu açıdan kazcılıkta suni tohumlama son derece önemlidir. Erkeklerden masaj ve suni vajen ile alınan tohumlarla 9 ila 12 dişi tohumlanabilir. Tohum, erkeklerden 2-3 günde bir alınır ve dişiler her beş günde bir tohumlanır. Seyreltici olarak, 100 ml damıtık suda 1.65 g sodyum glutamat, 0.57 g sodyum sitrat ve 0.31 g glukoz ile hazırlanan çözelti kullanılırsa dölleme oranı % 85-96'ya ulaşabilmektedir.

Kazlar kışa girene kadar merada tutulabilir. Yumurta üretimi başlayınca uygun bir besleme programı takip edilmelidir. Bu periyot esnasında iyi kalitede bir kaba yem kombinasyonu ile ticari kaz geliştirme yemi verilir.

Verimin hangi döneminde olursa olsun damızlık kazlara vitamin ve mineral takviyesi yapmakla kuluçka randımanı artırılabilir.

  1. Kesim

Kazlar mümkün olduğu kadar çabuk ve uygun biçimde kesilmelidir. Kesime 8-10 saat kala yem, 3 saat kala su kesilmelidir. Kesim aşamaları; şoklama, kesim,  ıslatma (haşlama), yolma ve iç çıkartmadır. Şoklama yapılarak kesimin daha insani bir görünüm kazanması sağlanabilir. Böylece kanın daha fazla akması sağlanarak etin sertleşmesi azaltılır ve daha nitelikli karkas elde edilir. Yolma kuru ve ıslak yolma biçiminde yapılabilir. Kuru yolma ile daha nitelikli karkas ve tüy alınabilmesine rağmen, yavaş ve zahmetli olması sebebiyle daha az tercih edilmektedir. Islak yolma metodunda ise; sıcak suya daldırma yöntemiyle daha çabuk, daha hesaplı yolma işlemi gerçekleştirilir. Karkas randımanı % 70-74 arasındadır.

  1. Kazlardan elde edilen ürünler

9.1. Kaz Tüyü:

“Kaz tüyü hijyenik, yıkanabilir ve terletmeyen bir dolgu maddesidir.”

Kazlardan elde edilen en önemli ürünlerden birisi tüydür. Kazlar kesilip yolunduktan sonra özellikle göğüs tüyleri özel şampuanlarla yıkandıktan sonra kurutulup temizlenirler ve kullanıma hazır hale getirilirler. Kaz tüyleri yastık ve yorgan yapımında, koltuk üretiminde, okçulukta, boya sanayinde ve olta iğnesi yapımında kullanılabilir. Yün, elyaf ve pamuğa göre daha pahalı olmasına karşın kullanım ömrü daha uzun olması sebebiyle daha ekonomiktir. Bazı kaz ırkları yumuşak tüy elde etmek için yetiştirilmektedir. Emden kaz ırkında bulunan beyaz tüyler diğer kaz ırklarına göre daha değerlidir. Yaşlı kazlardaki yumuşak tüy verimi daha fazladır. Kazların tüy verimi yaklaşık 200-250 gr/senedir.

9.2.  Kaz Karaciğeri:

“Karaciğer kaz yetiştiriciliğinin en önemli ürünlerindendir.”

Karaciğeri için kaz üretimi, başta Fransa olmak üzere dünyada pek çok ülkede yaygın olarak yapılmaktadır. Avrupa ülkelerinin birçoğunda içki sofralarının vazgeçilmez mezesi olan kaz karaciğeri lezzetlidir ve bir hayli yüksek fiyatlardan pazarlanmaktadır. Normalde 100-150 g ağırlığında olan karaciğeri özel zorlamalı besleme yöntemleriyle 500-900 grama kadar çıkarılabilmektedir. Kaz karaciğeri besisi, klasik olarak zorlamalı besi ile yapılmaktadır. Bunun yanında alternatif karaciğer büyütme programları da uygulanmaktadır. Kazların beyin kabuğuna ve hipotalamusa çok düşük voltajda elektrik uyarıları vererek karaciğer büyütmesi sağlanmış, fakat sonuçlar zorlamalı beside olduğu kadar tatminkar olmamıştır. Diğer karaciğer büyütme metodu ise yağca zengin yemlerle serbest yemlemedir. Bu da ağırlık bakımından zorlamalı besleme kadar olmasa da daha sağlıklı bir karaciğer besisidir.

9.3. Kaz Eti:

“Kaz eti lezzetlidir.”

Kızartıldığında ağızda parçalanabilen altın rengindeki derisi ile çok nefis bir ziyafet yemeği oluşturur. Kaz etinin her kilogramında tavuk etinden çok daha fazla enerji vardır. Çünkü kazların değerlendirilebilen kısımlarında iki katı daha fazla yağ bulunur. Kazlar et için beslendiklerinde şaşırtıcı bir canlı ağırlığa ulaşırlar ve bu konu da diğer kanatlı türlerine göre daha iyidirler.

 9.4. Kaz Yumurtası:

“Kümes hayvanlarındaki en ağır yumurtalar kazlardan elde edilir.”

Yumurta verimi senenin erken dönemlerin de başlar. Irklarına göre değişmekle beraber bir sezonda (yaklaşık 130 gün) 15-60 yumurta verebilirler. Bazı Çin, Roman ve Toulouse ırkları bu sayıdan daha fazla verebilirler. Dişi kazlar, 8-10 yaşına kadar verimli bir yumurta üreticisidirler. Fakat yumurta verimi ilk senelerde, sonraki yıllara göre daha fazladır. Yumurtaları tavuk yumurtalarına nazaran bir hayli büyüktür ve çoğu insan bunları yalnızca yemek için kullanır. Yumurta ağırlıkları yaklaşık olarak 150-200 gram civarındadır.

Gıda Hattından güncel e-bülten almak için adresinizi girip kayıt olabilirsiniz.

.