AramaArama
Gıda Hattı

Abalon nedir? Abalon yetiştiriciliği nasıl yapılır?

31 Ağustos 2021, 13:06
Paylaş
Abalon nedir? Abalon yetiştiriciliği nasıl yapılır?
Abalon nedir? Abalon yetiştiriciliği nasıl yapılır? Su ürünleri arasında bulunan abalon canlısı ile ilgili araştırmalar internet üzerinden yapılıyor. Peki Abalon nedir? Abalon yetiştiriciliği nasıl yapılır?

Abalon nedir? Abalon yetiştiriciliği nasıl yapılır? Su ürünleri arasında bulunan abalon canlısı ile ilgili araştırmalar internet üzerinden yapılıyor. Peki Abalon nedir? Abalon yetiştiriciliği nasıl yapılır?

Abalon ülkemiz halkı tarafından bilinmeyen ve eti yenilmeyen bir canlıdır. Ülkemiz sularında var olmakla birlikte mevcut türler cüsse bakımından küçüktür. Pasifik okyanusunda yaygın bir canlı olup bu denizde kıyısı olan Amerika ve doğu Asya ülkelerinde ise çok kıymetli sayılan ve eti bir hayli pahalı pazarlanan bir canlıdır. Yetiştiriciliği yapılan 8 civarında tür bulunur. Bazı türler 20 cm kadar büyüklükte olup bir hayli nitelikli et verir.

Abalon tek kabuklu ve taşlara yapışarak yaşamakta olan bir canlıdır. Taşlara yapışmasını sağlamakta olan vücut kısmı bir et kütlesi halinde olup gıda olarak tüketilen vücut organı durumunda olup canlının toplam vücut ağırlığının 1/3 nü teşkil eder.

Taşlara yapışık olarak yaşadığı için dalmasını bilen her kişi için toplanması çok basit olmuştur. Bunun sonucu nerdeyse bütün türlerin doğal stokları çok azalmıştır. Örneğin Avusturalya da 1957 de 2000 ton avlanmış iken bu rakam 1993 de 140 tona düşmüştür. Yine Kaliforniyada 1993 de doğal avcılıktaki verimin 1986 yılına or- anla %90 azaldığı kaydedilmiştir. Doğal ortamda bulunun azalma sonucudur ki maliyetleri çok yüksektir. Amerika'da 6 tanesi 1 kg gelen abalonun kg fiyatı 30 dolar Avusturalyada ise iri abalonların kg. Fiyatı 50 dolar civarındadır. Doğadaki azalmalar, toplumun bu ürüne talebi dolayısı ile yetiştiriciliği yoluna gidilmiş ve bir hayli başarılı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu konu da Amerika, Avusturalya , Japonya ve pek çok diğer pasifik ülkelerinde abalon yetiştiriciliği bir hayli yaygın ve gelir getiren bir yetiştiticilik durumundadır. Doğal avcılıkların pek çok yerde kısıtlanmış olması ve hatta doğal avcılıklarının ya- saklanmış olması yetiştiriciliği teşvik eden konulardan olmuştur.

Abalon yetiştiriciliği son yıllara kadar yavru üretme ve üretilen yavruları kontrollu alanlara bırakarak doğal büyütme biçiminde uygulanmış isede son uygulamalarda pazarlanacak çağa kadar kontrollu şartlarda besiye alma çalışmaları artmış bulunur.

Larva üretimi Abolone ayrı eşeylidir. Erkek ve dişi bireyler gonadların incelenmesinden kolayca ayırt edilebilir. Gonadlar erkeklerde kremden beyaza, dişilerde ise koyudan açığa yeşilimsi renklidir. Yumurta verimleri çok yüksektir. 20 cm boyundaki bir dişi bireyin II milyon civarında yumurta verebildiği kaydedilmektedir.

Damızlık olarak seçilen olgun erkek ve dişi kişileri ultraviyole ışınlarına tabi tutmak ya da hidrojen peroksit etkisiyle kolayca yumurta ve sperme bırakmaktadırlar. Yumurtalar ortalama 200 mikron çapındadır. Su içindeki yumurtalar 2 saat içinde döllenir. Yumurtadan çıkan larvalar 5-7 gün arasında serbest yüzerler ve bu dönemde besin kesesi ile beslenirler. Bu dönemden sonra belli bir yere tutunarak su içindeki bakteri diatom ve mikroskopik algleri süzerek beslenmeye başlarlar. Yuvarlak bir ağız yapıları vardır ve radula ismi verilen dilleri ile kaya ya da sert zemin yüzeylerindeki gıdaları toplayarak beslenirler.

İnsan eli altındaki yetiştirmede larvalar elde edildikten sonra sürekli temiz deniz suyu verilen bir ortamda tutulurlar. Bu amaçla çok çeşitli tank sistemleri kullanılmakta olup bu konu daki bazı örnek görseller aşağıda sunulmuş bulunur.

Yumurtadan larva çıkışı 16-20 saat sürer. Larva 26-30 saat sonra ince bir kabuk bağlar ve velligar safhasına geçer. Larvaların beslenmesinde ilk iki aylık yetiştirme dönemi en kritik safhadır. Tuzluluk %30 civarında sıcaklık 15-18oC arası tutulur. Bu dönemde fitaplankton ile besleme yapılır. İki aylık dönemden sonra yapay yemle beslenirler. Bu yemlerde protein oranı bir hayli yüksek tutulur. Mikrokapsul yem olarak tanımlanan mikroskopik yemler konusunda tüm üreticilik piyasasında son senelerde yeni gelişmeler sağlanmıştır. Yavrular 6 ay sonra 6-10 mmboya ulaşırlar. Bu dönemden sonra yavru olarak büyütülecekleri ortama sevk edilirler. Bu yerler deniz içinde olabileceği gibi karadaki sistemlerde de yapılmaktadır. Bu dönemden sonra kullanılacak olan gıda maddesi genelolarak kelp tabir edilen deniz yosunlarıdır Macrocystis pyrifera ve Nereocystus luetkeana Kaliforniyada en çok yararlanılan yosunlardır. Bu amaçla bölgesel olarak yetişen bir çok yosun bu gayeyle kullanılabilmektedir. Kafesler içinde denize sarkıtılan abalanlara bu yemler verilerek yavru büyütme çalışmaları yürütülür. Bu konu da çok çeşitli sepetler ve ağ donanımları geliştirilmiştir. Bu kafeslerde 2-3 cmye kadar büyütülen yavrular bu dönemden sonra yemeklik olarak büyütülecekleri alanlara gönderilirler.

Yetiştiricilik ve Büyütme Abalan yetiştiriciliği Amerika 'nde 1940'h senelerde başlamıştır. Konu üzerine ilgi Japonya da daha eskidir. Yetiştirme çalışmalarında ki artış genel itibari ile 1950 senesinden sonra olmuştur.

Genelde abalon besiciliği yapan firmalar 2-3 cm boyundaki yavruları bu konu da üretim yapan şirketlerden satın alırlar. Besi işlemi denizde ya da karada yapılabilir.

Karada yapılan üreticilikte denizden alınan su tanklara ya da havuzlara verilir. Ayrıca bol havalandırma uygulanır. çünkü hareket imkanı kısıtlı olan abalonlar oksijen düşmesine karşı çok hassastırlar. Kullanılan yetiştirme tankları 5-10 m3 arasındadır. Beton ya da fiberglass olabilmektedir. Havuzlarda da çok çeşitli ölçüler kullanılıyor. Su derinliği ise eğer zeminde tek sıra olarak abalan varsa su derinliği abalonları örtecek ve kabuktan 1-2 cm yüksekte olacak ve abalonların büyüklüğüne bağlı şekilde planlanır. Bazı yetiştirmelerde ise ızgara raflar üstünde abalonlar üst üste sıralanarak yetiştirilirler. Bu durumda konulan raf sayısına göre su yüksekliği planlanır.

Kafeslerde deniz içinde yapılan üretimde ise kafesler içine konulan beton ya da plastik sert malzemeler kafes içine konularak abalonların yapışması temin edilmektedir. Deniz dibine sarkıtılan 200 litre hacmindeki bir kafeste 400 pazarlanabilir boyda birey stoklanabilmektedir. Büyük kafeslerde ise birim alana daha fazla stoklama yapılmaktadır. Denizde üretim daha az masraflı ise de; kontrol bakımından karada üretimin daha başarılı olduğu bildirilmektedir. Birim satış fiatyı yüksek olan bir canlı olduğu için gelişme süresi 3-4 yıl sürse de abalon yetiştiriciliğinin ileride daha da artacağı düşünülmektedir.

Abalonlarda gelişme bir hayli yavaştır. 2 cm olarak konulan abalonların pazarlanabilecek 8- 10 cm boya ulaşmaları 3-4 yıl alır. Bu uzun bir üreticilik dönemidir. Gelişmenin gerek kara gerekse denizde kontrollu beslemede daha kısa olduğu bildirilmekte ve Avusturalya'da kanal havuzlarda yetiştirme süresinin biraz daha kısaltılabildiği kaydedilmektedir. Karada ve denizde yetiştirmeye uyum bakımından türler arasında farklar olabilmektedir. Besleme aynı yavru abalonlarda olduğu gibi kelp denilen deniz yosunlarıyla yapılır. Deniz yosunları ya bu konu da üreticilik yapan şirketlerden alınır ya da doğal yetişmiş yörelerden toplanır. Amerika'nde Kaliforniya da geniş kelp yatakları olduğu ve özel izin ile buralardan hasat yapıldığı bildirilmektedir. Kelp hasat edildikten sonra kurutulup kıt zamanlarda ya da denizden toplanamadığı havaların sert olduğu zamanlarda kullanım açısından faydalı olmaktadır. Beslemede son senelerde yapay yemlerde artık kullanılmaktadır. Yapay yemle beslemede 1.3 kg ya- pay yem ile kabuk dahil 1 kg canlı ağırlık artışı sağlanabildiği bildirilmektedir. Yetiştiricilikte sağlanan gelişme yemleme sürekli olarak yapılabildiğinden doğal gelişmeye oranla daha hızlıdır. Özellikle Çin'de yapılan yetiştincilik çalışmalarından çok başarılı neticeler elde edildiği kaydedilmektedir.

İlginç bir bilgi olarak abalonlar da inci üretir. Abalan ineisi barok inci olarak tanınır ve çok değerlidir. En iyi kalitedeki bir tek abalan incisinin değeri 250-300 dolar civarındadır. İstiridyeler ile denetimli inci üretimi kolaylıkla yapılabilmekte ise de bu başarı abalonlar ile pek sağlanamamış olmakla beraber bu konu daki çalışmalar halen devam etmektedir.Yumurtadan larva çıkışı 16-20 saat sürer. Larva 26-30 saat sonra ince bir kabuk bağlar ve velligar safhasına geçer. Larvaların beslenmesinde ilk iki aylık yetiştirme dönemi en kritik safhadır. Tuzluluk %30 dolayında sıcaklık 15-18oC arası tutulur. Bu dönemde fitaplankton ile besleme yapılır. İki aylık dönemden sonra yapay yemle beslenirler. Bu yemlerde protein oranı oldukça yüksek tutulur. Mikrokapsul yem olarak tanımlanan mikroskopik yemler konusunda tüm yetiştiricilik sektöründe son yıllarda önemli gelişmeler sağlanmıştır. Yavrular 6 ay sonra 6-10 mmboya ulaşırlar. Bu dönemden sonra yavru olarak büyütülecekleri ortama sevk edilirler. Bu yerler deniz içerisinde olabileceği gibi karadaki sistemlerde de yapılabilmektedir. Bu dönemden sonra kullanılan gıda maddesi genelolarak kelp tabir edilen deniz yosunlarıdır Macrocystis pyrifera ve Nereocystus luetkeana Kaliforniyada en çok yararlanılan yosunlardır. Bu amaçla bölgesel olarak yetişen pek çok yosun bu amaçla kullanılabilmektedir. Kafesler içerisinde denize sarkıtılan abalanlara bu yemler verilerek yavru büyütme çalışmaları yürütülür. Bu konuda çok çeşitli sepetler ve ağ donanımları geliştirilmiştir. Bu kafeslerde 2-3 cmye kadar büyütülen yavrular bu dönemden sonra yemeklik olarak büyütülecekleri alanlara gönderilirler.

Yetiştiricilik ve Büyütme Abalan yetiştiriciliği ABD 'nde 1940'h yıllarda başlamıştır. Konu üzerine ilgi Japonveya daha eskidir. Yetiştirme çalışmalarında ki artış genel olarak 1950 yılından sonra olmuştur.

Genellikle abalon besiciliği yapan firmalar 2-3 cm boyundaki yavruları bu konuda üretim yapan firmalardan satın alırlar. Besi işlemi denizde veya karada yapılabilir.

Karada yapılan yetiştiricilikte denizden alınan su tanklara veya havuzlara verilir. Ayrıca bol havalandırma uygulanır. çünkü hareket olanağı kısıtlı olan abalonlar oksijen düşmesine karşı çok hassastırlar. Kullanılan yetiştirme tankları 5-10 m3 arasındadır. Beton veya fiberglass olabilmektedir. Havuzlarda da çok çeşitli ölçüler kullanılmaktadır. Su derinliği ise eğer zeminde tek sıra olarak abalan var ise su derinliği abalonları örtecek ve kabuktan 1-2 cm yüksekte olacak ve abalonların büyüklüğüne bağlı olarak planlanır. Bazı yetiştirmelerde ise ızgara raflar üzerinde abalonlar üst üste sıralanarak yetiştirilirler. Bu durumda konulan raf sayısına göre su yüksekliği planlanır.

Kafeslerde deniz içerisinde yapılan üretimde ise kafesler içerisine konulan beton veya plastik sert malzemeler kafes içerisine konularak abalonların yapışması sağlanmaktadır. Deniz dibine sarkıtılan 200 litre hacmindeki bir kafeste 400 pazarlanabilir boyda birey stoklanabilmektedir. Büyük kafeslerde ise birim alana daha fazla stoklama yapılabilmektedir. Denizde üretim daha az masraflı ise de; kontrol bakımından karada üretimin daha başarılı olduğu bildirilmektedir. Birim satış fiatyı yüksek olan bir canlı olduğu için gelişme süresi 3-4 yıl sürse de abalon yetiştiriciliğinin ileride daha da artacağı düşünülmektedir.

Abalonlarda gelişme oldukça yavaştır. 2 cm olarak konulan abalonların pazarlanabilecek 8- 10 cm boya ulaşmaları 3-4 yıl alır. Bu uzun bir yetiştiricilik dönemidir. Gelişmenin gerek kara gerekse denizde kontrollu beslemede daha kısa olduğu bildirilmekte ve Avusturalya'da kanal havuzlarda yetiştirme süresinin biraz daha kısaltılabildiği kaydedilmektedir. Karada ve denizde yetiştirmeye uyum bakımından türler arasında farklar olabilmektedir. Besleme aynı yavru abalonlarda olduğu gibi kelp denilen deniz yosunlarıyla yapılır. Deniz yosunları ya bu konuda yetiştiricilik yapan firmalardan alınır veya doğal yetişmiş yörelerden toplanır. ABD'nde Kaliforniveya geniş kelp yatakları olduğu ve özel izin ile buralardan hasat yapıldığı bildirilmektedir. Kelp hasat edildikten sonra kurutulup kıt zamanlarda veya denizden toplanamadığı havaların sert olduğu zamanlarda kullanım açısından yararlı olmaktadır. Beslemede son yıllarda yapay yemlerde artık kullanılıyor. Yapay yemle beslemede 1.3 kg ya- pay yem ile kabuk dahil 1 kg canlı ağırlık artışı sağlanabildiği bildirilmektedir. Yetiştiricilikte sağlanan gelişme yemleme daimi olarak yapılabildiğinden doğal gelişmeye oranla daha hızlıdır. Özellikle Çin'de yapılan yetiştincilik çalışmalarından çok başarılı sonuçlar elde edildiği kaydedilmektedir.

İlginç bir bilgi olarak abalonlar da inci üretir. Abalan ineisi barok inci olarak tanınır ve çok değerlidir. En iyi kalitedeki bir tek abalan incisinin değeri 250-300 dolar dolayındadır. İstiridyeler ile denetimli inci üretimi kolaylıkla yapılabilmekte ise de bu başarı abalonlar ile pek sağlanamamış olmakla birlikte bu konudaki çalışmalar halen devam etmektedir.

Gıda Hattından güncel e-bülten almak için adresinizi girip kayıt olabilirsiniz.

.